seni kimse anlamiyor duygu
yikandigin su, yürüdügün yol, omuzunda gezinen melek
semsiyende sayi saymayi ögrenen yagmur
sarmasik gibi yüzüne sarilan ayna

seni kimse anlamiyor duygu
binicisiz atlar, yeleli gece, elini altina soktugun yastik
hep baskalarinin sevdigi sarkilari çalan radyolar
kirmizi sarap gibi alninda gezinen ates

seni kimse anlamiyor duygu
denizdeki sise, sisedeki mektup, mektuptaki söz
tuttugun günlüge düsen gölge
kuruttugun çiçeklerden uçup giden koku

seni kimse anlamiyor duygu
kirilan bardak, tasan süt, etegine siçrayan çamur
yorgunlukta basini dayadigin omuz
rüzgarin getirip pencerenin önüne biraktigi kustüyü

seni kimse anlamiyor duygu
yildirim asklari,bosanma davalari;, evine dönen yolcu
askini portofino mu mortofino mu, neyse iste öyle
bir yerlerde buldugunu sarkisinda anlatan adam
ve mirildanan
yalnizca mirildanan kalabaliklar kentin iç organlarinda

seni kimse anlamiyor duygu
yasini basini aldigi halde neden teyze olmadigini kimsenin
bilmedigi güzin abla
bilginin kurutulacak bir çamasir oldugunu sanan okul
bir terliksi hayvan oldugunu
ve tek hücreli canlilar gibi bölünerek çogaldigini düsünen devlet

seni kimse anlamiyor duygu
ayin arkada kalan karanlik yüzü
askin sana bakan yarali yüzü
ve kayarlarken dilek tuttugun yildizlar

"birisi çikip
yalnizca
beni ben
oldugum için
sevsin
tanrim!
ama
geç olmadan,
olur mu?"